poniedziałek, 31 marca 2014

klosz


Znalazłam fantastyczne inspiracje dotyczące wykorzystania kloszy na blogu Cleo - Inspire:
http://cleo-inspire.blogspot.nl/2014/03/glass-cloche-decorating-ideas-for.html?showComment=1396174249766 Zanim zajrzałam do Cleo nie miałam zamiaru mieć, a teraz już mam :)

Taki klosz na moim kredensie wyglądałaby bosko tuż obok starego żelazka, które Tata trzyma dla mnie w garażu.

niedziela, 23 marca 2014

mebelki mebelki...

Półeczka insirowana tą na obrazku zawiśnie w mojej kuchni już niedługo.


Tymaczasem, na blogu "My little white Home" znalazłam informacje o pracowni, w której wykonują cudnej urody meble. Może zamówię u nich szafę? Nie mają jednak ani strony internetowej, ani się ich zalajkować nie da, więc ku pamięci wrzucę sobie linka tu: https://www.facebook.com/#!/fanaberiee.mufine?fref=ts

czwartek, 30 stycznia 2014

wtorek, 31 grudnia 2013

życzę



Przeczytałam gdzieś, że wraz z końcem kalendarza Majów 21 grudnia 2012 nie miał kończyć się świat, ale jakaś era w dziejach świata. Nowa era ma być w swej naturze bardziej kobieca...

Utkwiło mi to w pamięci, a wręcz chyba wpłynęło na mój sposób myślenia. Uwierzyłam, że kolejny rok - 2013 - będzie moim rokiem, że przyniesie mi coś dobrego. I faktycznie wiele się działo!
W pracy - awans, nowy zespół, nowe wyzwania, nowe możliwości..
W domu - nowe mieszkanie zamiast remontu starego ..
W życiu osobistym - wyzwolenie ze złudzeń..
Te zmiany jednak tylko zaczęły się w 2013 roku, będą trwać i nadal przeistaczać moje życie.

Więc życzę sobie na Nowy Rok 2014 -
W pracy - więcej spokoju, dalszych sukcesów, nowych możliwości..
W domu - udanego remontu nie tylko w nowym mieszkaniu, ale i w życiu..
W życiu osobistym - nadziei..

A naszemu kochanemu światu życzę wedle modlitwy: "Niech będzie wola Twoja jako w Niebie tak i na Ziemi", bo głęboko wierzę w znaczenie tych słów..

no i posprzątane

Tak jak sobie postanowiłam tak też zrobiłam. Tuż po świętach wzięłam się do roboty i wypucowałam łazienkę. Uwielbiam ją choć jest maleńka, bo nie dość, że jest funkcjonalna, to jeszcze jest śliczna.
Ponieważ mam słabość do kamyczków, muszelek, koszyczków i innych takich drobiazgów to jest ich mnóstwo właśnie w łazience... :)








a tu koty łaziebne aka inspekcja sanitarna ;)

Następnego dnia nastawiłam się na kuchnię, ale następnego dnia "nie było". Tak się czymś strułam, że noc spędziłam w mojej pięknej łazience a dzień w łóżku.. A szkoda, bo miałam mnóstwo energii i chęci do noworocznych porządków.

środa, 25 grudnia 2013

święta inaczej...

W tym roku trochę się zbuntowałam i nie robiłam prawie zupełnie nic z tych rzeczy, które kojarzą się ze świętami... nie sprzątałam, nie gotowałam, nie ubrałam choinki... tylko prezenty kupiłam. Skąd ten bunt? Ano stąd, że dziecko wyjechało za ocean i choć w pełni akceptuję ten stan rzeczy na poziomie racjonalnym, to wewnętrznie czuję się opuszczona i coś tam jednak boli... Odkąd synek pojawił się na świecie zawsze spędzaliśmy Boże Narodzenie razem... w tym roku po raz pierwszy pojechał spędzić te święta z rodziną ze strony ojca. No, ale cóż, wiem, że muszę mu pozwolić powoli odchodzić...

Jedyny zimowo-świąteczny akcent, na który sobie pozwoliłam to upolowana tuż przed świętami porcelanowa para saren i przyniesione z lasu modrzewiowe gałązki.



Zakochałam się w tej figurce od pierwszego wejrzenia. Jest zrobiona z porcelany o odcieniu szarawo-zielonym, co przypomina mi troszkę porcelanę japońską. Ma maleńką wadę - utrącony róg, ale spróbuję go dosztukować. A nuż się uda? Kupiłam ją na targu staroci w M1 w weekend przed świętami. Zapewne przepłaciłam, a sprzedawca powiedział, że to z fabryki Łomonosow. Nie jestem znawcą ani kolekcjonerem porcelany, ale czasami coś mi wpadnie w oko i kupuję dla własnej przyjemności bez względu na wartość i pochodzenie przedmiotu. Tak było i tym razem. Jednak nie lubię kłamstwa, a okazało się, że to nie Łomonosow, a Fabryka ceramiki artystycznej w Połonnem na Ukrainie. Dlaczego nie stać go było na prawdę..?

Inny powód dla którego nie "robiłam" świąt to fakt, że już kupiłam mieszkanie i żyję planami remontowymi, wyobrażam sobie jego stan "po" i jakoś nie mogę się skoncentrować na tym mieszkaniu.

Hmm... teraz, gdy napisałam te słowa zrobilo mi się głupio, że mieszkanie, które jest w mojej rodzinie od czasu jego powstania w latach 60-tych (chyba) potraktowałam tak po macoszemu... . Zasługuje przecież na lepsze traktowanie! W takim razie - postanowione - zafunduję mu lifting noworoczny (zamiast porządków świątecznych) :) :) Uff.. lepiej mi :) :) :)

A poniżej obrazek pod tytułem "pakowanie prezentów w asyście dwóch kotów" czyli "mission impossible" :)



niedziela, 24 listopada 2013

odpoczywam

Jak w tytule...
Nie wiem, co mnie dopadło, chyba najzwyklejsze przemęczenie, które nie pozwala zrobić już ani kroku więcej. Od dawna czułam jak się zbliża, ale w środę w końcu coś mnie zblokowało. Wzięłam więc dzień urlopu, żeby nie musieć nic...

Ogarnęłam dom, ogarnęłam siebie, koty i zasiadłam z szydełkiem. Te kółka są efektem dziergania przez ostatnie kilka dni. Miałam poważne wątpliwości co do efektu, jaki zaczął wychodzić spod moich palców, wydawało mi się, że włóczka za gruba, że akryl to może nie najlepszy wybór, że zestawienie kolorów niefajne...


Ale postanowiłam kontynuować i "zakwadraciłam" kółka szarą włóczką... wyszło tak i zaczęło mi się podobać już bardziej:


Obecnie zaczęłam robić klapkę, która będzie służyć do zapinania podusi na guziki. Może uda mi się kupić ładne drewniane? Ponieważ nie potrafię dorobić spodu z materiału (zresztą nie mam nic, co by pasowało) tył również zrobię na szydełku.


Wzór na kółka zakwadracone znalazłam u Kotaburego:

Niestety po zakwadraceniu kółek zaczyna się już moja własna interpretacja i pomysłowość. A ile prucia w całej tej zabawie hahaha :P

Podczas gdy ja ciężko pracuję wymachując szydelkiem moje koty robią nic... jak to koty.


P.S. Od wczoraj poziom zakocenia zminiejszył się o 1/3 ponieważ Lusiek pojechał do swojego nowego domku. Bądź szczęśliwy drogi Lucku :*